Дали мултипла склероза е имуно нарушување?
![](https://msmakedonija.eu.org/wp-content/uploads/2021/08/multiple-sclerosis.jpg)
Мултипла склероза (МС) е имуно нарушување. Исто така, се нарекува имуно-посредувано нарушување, автоимуно нарушување и невролошко нарушување.
МС е имуно-посредувано нарушување бидејќи имунолошкиот систем напаѓа здрав дел од телото, („посредувано“ значи да пренесува, или да влијае). Бидејќи имунолошкиот напад се случува во централниот нервен систем предизвикува невролошки симптоми.
МС долго време се сврстува во автоимуни нарушување, но кај некои научници во 2012 година се појавило сомневање дали тоа е точно.
Во оваа статија ќе разговараме за улогата на имунолошкиот систем кај МС, раните симптоми и како се користат анализите на крвта во дијагностицирањето на МС.
Што е имуно нарушување?
Здравиот имунолошки систем ве држи настрана од инфекции и болести. Кога ќе забележи закана (антиген), создава антитела спремни за напад. Имунолошко нарушување е кога имунолошкиот систем претерано реагира и ги напаѓа здравите клетки, ткива или органи.
Болестите кои се јавуваат поради абнормален одговор на имунолошкиот систем се нарекуваат имуно-посредувани заболувања.
Автоимуните заболувањате се подгрупа на имуно-посредувани заболувања. Имунолошкиот систем погрешно ги идентификува специфичните природни супстанции (автоантигени) како закана и создава антитела за борба против нив.
Во една статија објавена во 2012 година научниците изјавија дека МС доведува до различни невролошки и автоимуни манифестации. Тие забележаа силни докази дека МС е барем делумно имуно-посредувано заболување. Исто така истакнаа дека постојат помалку докази дека МС е класично автоимуно заболување.
Националното здружение за МС (NMSS) ја карактеризира МС како имуно-посредувано заболување. Оваа организација забележува дека повеќето експерти за МС веруваат дека тоа е автоимуно заболување, иако кај МС не се идентификувани специфични антигени.
Значи, иако може да има некои дилеми околу тоа дали е автоимуно заболување, МС вклучува одредено затајување на имунолошкиот систем.
Како имунолошкиот систем ги напаѓа ткивата кај лицата со МС?
Кај МС имунолошкиот систем го напаѓа миелинот, масна супстанција која ги штити нервните влакна. Може да ги нападне клетките кои произведуваат миелин, и нервните влакна под миелинот. Губењето на миелинот се нарекува демиелинизација.
Кога заштитната миелинска обвивка е оштетена доаѓа до нарушување на електричните сигнали во централниот нервен систем. Ова влијае на комуникацијата помеѓу мозокот и остатокот од телото.
Повторливите напади може да предизвикаат лузни на ткивото во повеќе области, или склероза. Овие лузни на ткивото се нарекуваат лезии, или наслаги. Може да се појават во։
- мозочното стебло или малиот мозок
- белата материја околу коморите на мозокот
- ‘рбетниот мозок
- оптичките нерви
Симптомите на МС варираат во зависност од локацијата и сериозноста на нападот.
Кои се раните симптоми на МС?
Бидејќи МС може да влијае на различни делови од мозокот и ‘рбетниот мозок симптомите варираат индивидуално. Симптомите исто така имаат тенденција да се менуваат од месец во месец и во текот на целиот живот.
Кај релапсните форми на МС нападите се проследени со периоди на ремисија, при што симптомите исчезнуваат или стануваат многу поблаги. Ремисиите може да траат неколку недели, или повеќе години. Прогресивните форми на МС вклучуваат постојан пад на функциите со текот на времето.
Списокот на потенцијални симптоми е прилично долг, а раните симптоми честопати вклучуваат:
- заматен или двоен вид
- оптички невритис
- мускулна слабост и вкочанетост
- мускулна спастичност
- вкочанетост и пецкање
- вртоглавица, тешкотии со рамнотежата и координацијата
- тешкотии со контролата на мочниот меур
Дали анализата на крвта може да детектира МС во раните фази?
При анализите на крвта не постои специфичен тест со кој може да се дијагностицира МС. Сепак, крвната анализа може да помогне да се исклучат некои други состојби. Исто така може да помогне во одредување на следните чекори кон дијагнозата. Некои од состојбите кои треба да се исклучат се следниве։
- Недостаток на витамини и минерали.
- Лупус. Позитивниот тест за антинуклеарни антитела (ANA тест) укажува повеќе на лупус отколку на МС.
- Оптички неуромиелитис (NМО). Крвниот тест наречен AQP4-IgG може да открие антитела за специфичен астроцитен протеин поврзан со NMO. Друго антитело, MOG-IgG, е присутно кај околу половина од оние кои немаат AQP4-IgG, но тоа е ретко кај лицата со МС.
- Сјоргенов синдром. Анализите на крвта можат да откријат „anti-Ro (SS-A)“и „anti-La (SS-B)“ антитела, ревматоиден фактор и антинуклеарни антитела. Овие се поврзани со Сјогреновиот синдром, но не и со МС.
- Лајмска болест. Анализата на крвта може да утврди дали имате антитела поради изложеност на бактеријата „Borrelia“ која предизвикува Лајмска болест.
- Мијастенија гравис. Лицата со мијастенија гравис имаат високи нивоа на антитела на рецепторот на ацетилхолин. Околу половина од оние кои ги немаат овие антитела се позитивни на „ anti-MuSK“ антителата.
Како се дијагностицира МС во раните фази?
Одреден број други состојби се присутни на сличен начин како МС. Не постои специфичен тест за МС, па затоа дијагнозата е предизвикувачка. Симптомите и клиничката историја се важни фактори. Покрај анализите на крвта за исклучување на другите состојби дијагностичкото тестирање може да вклучува:
- МР. Скенирањето на мозокот и ‘рбетниот мозок со МР може да помогне да се идентификуваат лезиите предизвикани од МС. Контрастната боја понекогаш може да покаже докази за активни лезии.
- Лумбална пункција (spinal tap). Лумбална пункција се користи за да се добие примерок од цереброспиналната течност. Течноста се тестира за протеини и воспалителни клетки поврзани со МС. Не секое лице со МС има позитивни резултати.
- Евоцирани потенцијали (Evoked potential tests – EP). Со помош на овие тестови се мери колку добро централниот нервен систем и очите реагираат на стимулација. Резултатите од овие тестови можат да помогнат да се одлучи дали ги исполнувате дијагностичките критериуми за МС.
Заклучок
МС е имуно-посредувано нарушување. Често се нарекува автоимуно нарушување, но има одредена дебата за тоа дали може да се класифицира како такво. Бидејќи МС го напаѓа централниот нервен систем, тоа е и невролошко нарушување.
Не постои „MС тест“, така што за да се потврди дијагнозата потребно е време и внимателна анализа.
Анализите на крвта се доста корисни за исклучување на други причини за симптоми слични на МС. Дијагностицирањето на МС вклучува клиничка историја и невролошки преглед. Други тестови, како што се МР, лумбална пункција и евоцирани потенцијали, помагаат да се направи целосна слика.
Ако имате симптоми на МС, овој процес може да делува прилично фрустрирачки. Сепак, поставувањето на вистинската дијагноза е од клучно значење за добивање на правилен третман.
Извор: https://www.healthline.com/health/ms/ms-autoimmune
Забелешка: Овој текст има информативен карактер и не обезбедува медицински совет, дијагноза или третман. Оваа содржина не е наменета да биде замена за професионален медицински совет, дијагноза или третман. Секогаш побарајте совет од Вашиот лекар или друг квалификуван здравствен работник за било какви прашања што може да ги имате во врска со здравствената состојба. Никогаш не занемарувајте ги или одложувајте професионалните медицински совети поради тоа што сте го прочитале на оваа веб страница. Мислењата изразени не секогаш се мислења на Националното здружение за МС и наменети се да предизвикаат дискусија за прашања кои се однесуваат на мултипла склероза.